ชื่อหนังสือ : 18+ (สิปแปดอัพ)

ผู้เขียน : 10เดซิเบล

ราคาปก : 155 บาท

หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบลง ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาในสมองของผมคือ ผมอยากเป็น พี่เบิร์ด ธงไชย ผมอยากเป็น กอล์ฟ-ไมค์ หรือเจ้าลัทธิอะไรก็ได้ที่เมื่อพูดอะไรออกไปก็มีคนจำนวนมากได้ยิน และประโยคแรกที่ผมอยากจะพูดกับพวกเขาเหล่านั้นคือ 'เจ๊ดแม่ หนังสือเล่มนี้แม่งเจ๋งโคตรอ่ะ พวกมึงรีบไปหามาอ่านกันซะ!!' (ขออภัย พี่เบิร์ด และ กอล์ฟ-ไมค์ ด้วยครับ แบบว่าลืมตัว)

เอาล่ะ แต่ในเมื่อผมเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ผมก็จะขอใช้พื้นที่เล็กๆ ตรงนี้ บอกกับคุณทุกคนก็แล้วกัน ว่าหนังสือ 18+ เล่มนี้นั้นมันเจ๋งอย่างไร ?

18+ หนังสือลำดับที่สี่ของ 10เดซิเบล เล่มนี้ เป็นงานเขียนที่ต่างจากงานเล่มอื่นๆ ที่มีวางขายในร้านหนังสือบ้านเราอย่างเห็นได้ชัด คุณจะได้พบกับกลุ่มเด็กที่ไม่ควรจะอยู่ในโลกของวรรณกรรมได้ (แน่ละ เราจะพบเห็นเด็กเหล่านี้ได้ก็แต่ในชีวิตจริง) เพราะในโลกของวรรณกรรมทุกสิ่งทุกอย่างต้องดูดีไปหมด ห้ามมีคำหยาบ (ใครเป็นคนกำหนดวะ) เมื่ออ่านจบต้องได้ข้อคิดดีดีกลับไป และอื่นๆ อีกมากมาย

ลืมหนังสือทุกเล่มที่คุณอ่านมาซะ เพราะ 18+ ได้ทำลายขนบเดิมๆ เหล่านั้นทิ้งไปหมดแบบไม่เหลือซาก

นี่คือเรื่องของกลุ่มเด็กชายที่กำลังย่างเข้าสู่วัยรุ่นผ่านฉากหลังในยุคเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว วีรกรรมวีรเวรมากมายของพวกเขาถูกบอกเล่าผ่านผู้ชายที่ชื่อ 10เดซิเบล คนที่อาจทำให้คุณลืมไปเลยว่าคุณกำลังอ่านหนังสืออยู่ เพราะสำนวนที่เขาใช้ (ใจ) เขียนออกมานั้น มันเหมือนว่าเขากำลังนั่งเล่าเรื่องสนุกๆ เหล่านั้นให้เราฟังอยู่ตรงหน้า

หนังสือเล่มนี้อาจเป็นวรรณกรรมแบบ coming of age หรืองานที่บอกเล่าเกี่ยวกับการก้าวผ่านวัยของเด็กกลุ่มหนึ่ง แต่มันอาจทำให้ใครอีกหลายคนที่ตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ได้หวนคืนกลับสู่อดีตและวันวาน วันที่คุณเห็นนมหญิงดีกว่านมแม่ วันที่คุณได้เล่นเตะบอลโกลหนูกินเงินอยู่กับเพื่อนๆ

ใครหลายคนอยากได้เครื่องย้อนเวลาเพื่อที่จะได้ย้อนกลับไปในวันคืนเก่าๆ อีกครั้งหนึ่ง...
ใครอีกหลายคนบอกว่ามึงจะบ้าเหรอ เครื่องย้อนเวลามันมีจริงซะที่ไหน...

วันนี้ผมคิดว่าผมเจอเครื่องย้อนเวลานั่นแล้วครับ มันเป็นหนังสือเล่มเล็กๆ ที่มีชื่อว่า 18+

ด้วยความเคารพครับพี่สิบ
'วราห์ชา'

edit @ 15 Nov 2008 15:52:08 by กูหมี

Attached image(s)

edit @ 7 Oct 2008 08:47:22 by กูหมี

ช่วงนี้วุ่นมาก กำลังจะเปลี่ยนงานใหม่ หลังจากที่ทำงานแบบเดิมมาเกือบ 7 ปี
งานเดิมที่ทำอยู่เป็นงานเอกสาร ธรรมดามาก ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นค่อนไปทางน่าเบื่อเสียด้วยซ้ำ
แต่ก็น่าแปลกพอจะเปลี่ยนงานจริงๆ กลับรู้สึกใจหาย...

ใจหายเพราะว่างานใหม่ที่ได้ทำ ถึงแม้จะเป็นสิ่งที่ตัวเราสนใจอยู่ไม่น้อย
แต่ก็ทำให้เวลาส่วนตัวของเราลดน้อยลงไปเยอะเหมือนกัน...

ตอนนี้เขียนบทอนิเมชั่นเสร็จหมดแล้ว....
หนังสือทำมือ โปรเจกต์ alone in the universe ก็ได้ต้นฉบับมาครบแล้ว เหลือเก็บรายละเอียดอีกนิดหน่อย....

แต่ก็ยังมีงานใหม่เข้ามาอีกเรื่อยๆ

พี่เทพ บอกกับเราว่า 'เมื่อเราจัดการอะไรได้ลงตัวแล้ว เดี๋ยวก็จะมีเวลาว่างเอง'

คำพูดนี้เป็นอีกหนึ่งแรงผลักที่ทำให้เราตัดสินใจเปลี่ยนงาน ( ขอบคุณพี่เทพมากครับ )

ต่อจากนี้บล็อกนี้ก็อาจจะถูกดองไปสักพัก อย่างน้อยก็จนกว่า หนังสือ alone in the universe จะเสร็จสมบูรณ์
ยังไงช่วงนี้ผมขอตัวไปจัดการกับงานใหม่ให้เข้าที่เข้าทางก่อนนะครับ

แล้วพบกัน :)